Audyt użyteczności strony internetowej
Audyt użyteczności jest metodą badania użyteczności stron internetowych lub aplikacji podczas której grupa specjalistów dokonuje szczegółowego przeglądu zawartości strony i na jej podstawie identyfikuje jej problemy.
Badanie opiera się na wybranych wcześnie wyznacznikach dobrego funkcjonowania strony (heurystykach), a każdy wykryty problem jest oceniany według skali jego istotności. Eksperci proponują także gotowe rozwiązania istniejących problemów które pozwolą właścicielom na skupienie się na mocnych stronach strony, a unikaniu słabych stron.
Dzięki swojej uniwersalności audyt użyteczności pozwala na badanie produktu w każdej fazie jego życia, jednak najlepsze efekty daje podczas pracy z produktem we wczesnym stadium produkcji nawet prototypem. Aby przeprowadzić audyt potrzebny jest zespół specjalistów. Najlepsze efekty są uzyskiwane gdy zespół pracujący nad audytem liczy od 3 do 5 osób które pracują niezależnie od siebie. W określonych sytuacjach możliwe jest przeprowadzenie audytu przez jednego specjalistę, lecz istnieje wtedy duże prawdopodobieństwo, że kluczowe błędy strony zostaną pominięte. Specjaliści „wczuwają się” w rolę użytkownika i sprawdzają jak z jego punktu widzenia wygląda obsługa serwisu. Przechodząc przez wszystkie istotne dla serwisu ścieżki, odkrywają błędy i problemy które mogą być uciążliwe dla użytkowników. Po przeprowadzeniu takiej analizy kierownik zespołu dokonuje syntezy wykrytych problemów i na jej podstawie tworzony jest finalny raport.
Wszelkie niedogodności i błędy w serwisie znacznie łatwiej jest znaleźć zewnętrznym ekspertom niż twórcom strony ponieważ oni doskonale znając serwis nie są w stanie wczuć się w rolę użytkownika i wykryć miejsca które jemu sprawiałyby trudności.
Kluczowym elementem podczas tworzenia audytu użyteczności jest wybranie odpowiednich heurystyk – z tego powodu audyt użyteczności często nazywa się analizą heurystyczną (ang. heuristic evaluation). Najbardziej uniwersalne i zarazem najbardziej popularne są tzw. heurystyki Nielsena. Jest to 9 wyznaczników które mówią jakie warunki musi spełniać strona aby była prosta i zrozumiała dla użytkownika oraz zapewniała mu poczucie pewności i bezpieczeństwa. W swojej początkowej wersji badaniem heurystyk zajmować się miały osoby nie będące specjalistami w tej dziedzinie. Późniejsza praktyka pokazała jednak, że znacznie lepsze efekty daje analiza przeprowadzona przez specjalistów ds. użyteczności.
Prócz heurystyk Nielsena, którym zarzucane jest np. że nigdy nie zostało zweryfikowane, że faktycznie polepszają interfejs, istnieje wiele innych metod przeprowadzania audytu użyteczności. Może to być cognitive walktrought – metoda oparta na założeniu, że użytkownik potrzebuje poznawać serwis poprzez uczenie się, czy heurystyki oparte na standardzie ISO 9241. Te ostanie wyznaczają międzynarodowe standardy użyteczności strony które zostały wyznaczone po przeprowadzeniu badań i zyskały międzynarodową zgodę. Niekiedy istniejące metody okazują się niewystarczające i konieczne jest stworzenie nowych, specjalnie dostosowanych do przeprowadzanego projektu. Może to mieć miejsce w sytuacji gdy projekt dotyczy stron dla osób starszych, małych dzieci, czy osób niepełnosprawnych.
Częstym pytaniem dotyczącym audytu użyteczności stron internetowych jest porównanie jego efektywności z testami użyteczności. Mimo że najlepsze efekty obie metody dają w połączeniu, to w pewnych przypadkach wytłumaczalne jest stosowanie jedynie audytu. Pozwala on na przebadanie serwisu przy niskich nakładach dając przy tym wysoką wykrywalność problemów.
- Otrzymanie listy rekomendacji dotyczącej zmian które należy przeprowadzić w serwisie/aplikacji z uwzględnieniem zmian o najwyższym priorytecie
- Większy zysk z serwisu dzięki poprawie użyteczności
- Szybkość przeprowadzenia audytu oraz stosunkowo niskie koszty ( w porównaniu z testami użyteczności)
- Nie wymaga rozbudowanego planowania przeprowadzenia badania
- Nie wymaga specjalistycznego sprzętu – jedynie komputer z dostępem do Internetu
0
komentarze:
Natalia Weimann
Antropolog kultury, łączy pracę naukową z praktyką biznesową w świecie designu. Zawodowo zajmuje się prowadzeniem badań terenowych z wykorzystaniem metodologii UCD oraz analizą trendów (NetScouting).