Cykl szybkiej ewaluacji prototypów
Cykl szybkiej ewaluacji prototypów (ang. rapid iterative prototyping evaluation) to metoda badań jakościowych będąca odmianą testów użyteczności przeprowadzanych podczas projektowania stron internetowych i interfejsów programów komputerowych.
Polega ona na szybkim testowaniu prototypów strony/programu z użytkownikami od momentu stworzenia pierwszego prototypu do osiągnięcia finalnej wersji projektu.
Celem tak przeprowadzonego badania jest zmniejszenie dystansu czasowego pomiędzy skonstruowaniem pierwszej wersji strony/produktu a wprowadzeniem do użytku wersji ostatecznej w modelu zakładającym testowanie przez użytkowników dopiero pod koniec procesu projektowego.
Przygotowanie badania wymaga podjęcia czynności podobnych jak w przypadku „zwykłych” testów użyteczności – skonstruowania zestawu zadań testowych do wykonania przy użyciu prototypu, rekrutacji uczestników badania (do pięciu osób na dzień z wyjątkiem ostatniego, gdy ich liczba może wzrosnąć do ośmiu) oraz przygotowania odpowiedniego miejsca (najlepiej pomieszczenia przeznaczonego do przeprowadzania ukrytej obserwacji, tzw. focus room). Tym, co wyróżnia metodę szybkiej ewaluacji prototypów jest intensywność obserwacji skumulowanej w krótkim odcinku czasowym przy równoczesnej intensywnej pracy projektowej – każdego dnia po badaniu projektowany jest kolejny prototyp uwzględniający uwagi użytkowników i poddawany ewaluacji w dniu następnym. Ostatni z prototypów jest najbardziej zbliżony do wersji finalnej, jako że stanowi dla zespołu projektowego namacalny zbiór wskazówek, jak powinien wyglądać końcowy projekt.
Podczas przeprowadzania badania do pracy zaangażowany jest cały zespół badawczo-projektowy, a w miarę możliwości także przedstawiciele firmy zlecającej wykonanie projektu. W trakcie wykonywania zadań przez użytkowników większość zainteresowanych obserwuje badanie z ukrycia, sporządzając notatki, zaś jedna osoba występuje w roli moderatora badania. Jej głównym zadaniem jest wyjaśnienie uczestnikom badania, na czym ono polega oraz obserwacja jawna połączona z zapisem spostrzeżeń (ze względu na wygodę najlepiej ręcznym na arkuszu papieru). Ważne, by moderator nie komentował działań i wypowiedzi użytkowników, jak również nie pomagał im w wykonywaniu poszczególnych zadań. W razie wątpliwości wyrażanych przez osoby badane nie powinien sugerować im właściwej odpowiedzi/działania, a jedynie stymulować do samodzielnego myślenia i podejmowania prób. Badanie będzie wartościowe tylko wówczas, gdy użytkownikom umożliwi się swobodne eksperymentowanie z prototypem, wyrażanie swoich opinii i emocji oraz sugerowanie poprawek.
Zdobyte w powyższy sposób dane stanowią bogate źródło informacji dla projektantów, jak również przybliżają potrzeby użytkowników przedstawicielom firm zlecających tego typu badania. Jakkolwiek wiele z sugestii badanych osób nie zostanie wykorzystanych w ostatecznej wersji projektu, warto poddawać je wszystkie przeprowadzanej równolegle do badania analizie i dyskusji, gdyż dzięki temu stymulowana jest praca grupowa członków zespołu prowadząca do powstawania kreatywnych, często zaskakujących rozwiązań.
- Zmniejszenie dystansu czasowego dzielącego moment powstania pierwszego prototypu od pierwszego testowania wersji zbliżonej do finalnego projektu
- Możliwość wprowadzania koniecznych zmian już we wczesnej fazie prototypowania (łącznie z wycofaniem nieadekwatnego do potrzeb użytkowników projektu)
- Ułatwienie użytkownikom krytycznego podejścia do projektu dzięki charakterowi wczesnego prototypu, który sprawia wrażenie nieukończonego i tym samym podatnego na zmiany
- Dostosowanie strony/programu do potrzeb i oczekiwań odbiorców
- Kontakt z użytkownikami i budowanie ich lojalności jeszcze przed wprowadzeniem ostatecznej wersji strony/programu na rynek
- Umożliwienie przedstawicielom firmy zlecającej badanie uczestniczenia w procesie projektowym i obserwowania pracy zespołu badawczego, co z kolei pozwala na lepsze zrozumienie specyfiki projektu i jego odbiorcy
- Wzmacnianie więzi w zespole dzięki intensywnej pracy grupowej, która przybiera częściowo formę warsztatu kreatywności
- Duża efektywność pracy dzięki ścisłym ograniczeniom czasowym
0
komentarze:
Natalia Weimann
Antropolog kultury, łączy pracę naukową z praktyką biznesową w świecie designu. Zawodowo zajmuje się prowadzeniem badań terenowych z wykorzystaniem metodologii UCD oraz analizą trendów (NetScouting).