Parallel design
Parallel design jest metodą projektowania polegającą na tworzeniu wstępnego szkicu produktu przez kilka zespołów projektantów.
Zespoły te pracują niezależnie od siebie w tym samym czasie – początkowej fazie projektowanie produktu lub jego przeprojektowaniu. Parallel design pozwala na szybkie stworzenie wielu koncepcji designu, które później są wspólnie oceniane przez projektantów, wybierane są ich najlepsze cechy na których zostaje oparty dalszy projekt produktu.
Celem parallel design jest wybranie najlepszych pomysłów ze stworzonych projektów, a nie ocenianie ich pod względem błędów w nich zawartych. Przeprowadzone badania (Nielsen 1993) pokazują, że dzięki zastosowaniu parallel design można uzyskać bardzo dobre efekty gotowych produktów. Pozwolenie grupie ludzi najpierw zaprojektować wstępnie produkt indywidualnie i niezależnie, a następnie podzielić się stworzoną pracą z innymi projektantami i wraz z nimi dokończyć projekt daje znacznie lepszy produkt finalny niż podczas tradycyjnego projektowania. W przypadku projektowania stron internetowych parallel design pozwala nie tylko na uzyskanie bardzo dobrego wyglądu strony lecz również zoptymalizowania jego kodu. Różni projektanci używają bowiem różnych metod do osiągnięcia podobnych celów dlatego dzięki parallel design istnieje możliwość wybrania optymalnej implementacji z punktu widzenia danego projektu.
Aby właściwie przeprowadzić parallel design niezbędne jest przestrzeganie pewnych zasad. Przede wszystkim zespoły projektantów muszą posiadać podobne umiejętności oraz muszą dostać takie same informacje na temat projektowanego produktu. Pozwoli to uniknąć sytuacji w której po wstępnej fazie projektowania zostaną zaprezentowane przez zespoły projekty o znacznie różniącej się jakości. Istotne jest także aby zespoły dostały jasno określony czas przeznaczony na projekt – zwykle 10-20 godzin, choć może się on zmieniać w zależności od projektu. Zespoły projektantów powinny wykonywać szkice projektów, lub prototypy o niskiej dokładności (ang. low-fidelity prototyping). Skróci to czas tworzenia projektów, pozwoli oprzeć parallel design na pomysłach a nie jakości ich implementacji oraz uchroni przed marnowaniem przez projektantów czasu na pracy z pomysłami które nie zostaną wykorzystane. Metoda parallel design może być porównana do burzy mózgów (ang. brainstorming session) która także ma za zadanie wyłonienie wstępnych pomysłów, które nieskrępowanie i bez przygotowania są prezentowane przez uczestników spotkania.
Problemem który nasuwa się przy planowaniu parallel design jest ilość oraz wielkość zespołów projektantów. Można spotkać się z wieloma koncepcjami, według jednych są to 2-4 zespołów, inne źródła zalecają natomiast 5-10. W rzeczywistości istotne jest nasycenie przestrzeni projektowej (ang. saturate the design space) czyli stworzenie tak dużej liczby pomysłów jak tylko jest to możliwe. Zbyt duża liczba zespołów oraz zbyt długi czas projektowania będzie skutkował dublowaniem się pomysłów, natomiast przy za małej liczbie zespołów i/lub krótkim czasie realizacji projektu możliwe jest pominięcie istotnych koncepcji designu produktu.
- Wysoka efektywność pracy
- Skrócenie czasu wprowadzenia produktu na rynek
- Szybkie wygenerowanie dużej ilości pomysłów
- Brak potrzeby wykorzystania specjalistycznego sprzętu i drogich materiałów
0
komentarze:
Natalia Weimann
Antropolog kultury, łączy pracę naukową z praktyką biznesową w świecie designu. Zawodowo zajmuje się prowadzeniem badań terenowych z wykorzystaniem metodologii UCD oraz analizą trendów (NetScouting).